Netty van Triest

Senior projectleider Platform 31

Netty van Triest is senior projectleider bij Platform 31, een kennisorganisatie voor stad en regio. Zij houdt zich bezig met het thema wonen en zorg. Van Triest licht de gevolgen van de gewijzigde zorgwetgeving toe. “Ouderen komen niet meer automatisch in aanmerking voor een plek in een verzorgingstehuis. Alleen mensen met een zwaardere zorgindicatie houden hier recht op.”

Bestaand zorgvastgoed

“Dit leidt er enerzijds toe dat het deel van het zorgvastgoed dat verzorgingstehuis blijft, ongeveer veertig procent, aan zwaardere bouwkundige kwaliteitseisen moet voldoen. De panden moeten onder andere beter uitgerust zijn voor rolstoeltoegankelijkheid en ruimte geven aan tilliften. Ook moeten ze opvang in een kleinschalige setting mogelijk maken.”

Anderzijds betekent de wijziging in financiering dat de overige zestig procent van het zorgvastgoed ook een transformatie moet doormaken. “De lichtere zorgdoelgroepen hebben geen toegang meer tot thuiszorg, dus er moet meer ruimte komen voor varianten in het zelfstandig wonen.”

De rol van de gemeente

De mensen die voorheen naar een verzorgingstehuis gingen en daar nu niet meer voor in aanmerking komen, zijn nu een kwetsbare groep. De gemeente heeft voor die groep een belangrijke rol, volgens Van Triest. “De gemeente moet het gesprek aangaan met de zorgaanbieders.

Ouderen komen niet meer automatisch in aanmerking voor een plek in een verzorgingstehuis.

Wat is er nodig? Welke woonvormen passen hier goed bij? Het draait hierbij niet alleen om goede huisvesting, maar ook om zorg en dienstverlening. Hoe creëer je bruisende woongemeenschappen? Wie houdt een oogje in het zeil? Een verzorgingstehuis is vaak de drager van aantal voorzieningen in de wijk; een ontmoetingsruimte, dagopvang, een restaurant.

De gemeente heeft er belang bij dat dergelijke voorzieningen in stand blijven wanneer een verzorgingstehuis niet meer voor iedereen toegankelijk is.”

Uitdaging

Er ligt veel druk op de transformatie van het zorgvastgoed. Binnen vijftien jaar gaan we naar een verdubbeling van het aantal tachtigplussers. “Een deel daarvan zal zichzelf kunnen redden en zich op tijd voorbereiden op een kwetsbare leeftijdsfase; door te verhuizen of een krachtig netwerk op te bouwen.”

De grootste uitdaging is dat er voldoende woonlocaties komen, ook voor lagere middeninkomens. Daarin hebben gemeenten ook een grote taak. “Zij kunnen eisen dat ontwikkelaars voor alle inkomensgroepen aanbod ontwikkelen. Een deel van de ouderen zal zich niet zelfstandig kunnen redden door een klein netwerk, onvoldoende inkomen of onvoldoende regelvermogen.

Samenwerking is hierin essentieel

De vraag voor de toekomst is hoe we deze kwetsbare groep zo goed mogelijk kunnen helpen. Zorgvastgoed moet om die reden meer worden geïntegreerd in wijken, buurten en dorpsgemeenschappen. Samenwerking is hierin essentieel zodat woningcorporaties, zorgaanbieders en gemeenten met elkaar de ondersteuning tot stand brengen die nodig is.”